Dzielmy się miłością, aby otaczający nas świat ludzi potrzebujących stał się piękniejszy i bardziej braterski, a dobro wspólne mogło być nie tylko bronione, ale także wzbogacone naszą odpowiedzialną troską, inspirowaną wrażliwością serca kształtowanego nauką Chrystusa.
  Dzielenie się najpiękniej rozumianą miłością staje się dzisiaj udziałem Szkolnego Koła "Caritas" i wspomagającego jego działalność Samorządu Szkolnego, działającego przy Zespole Szkół Technicznych w Gorlicach. Opiekunem Szkolnego Koła "Caritas" jest katecheta Zdzisław Szpakowski, a Samorządu Szkolnego ZST Beata Kosiba.
  Młodzież zainspirowana słowami Jana Pawła II "Tylko w dawaniu człowiek odnajduje siebie, dojrzewając do odpowiedzialności i pokazując, iż miłosierdzie czynów nadaje nieodpartą moc miłosierdziu słów" (Novo millennio ineunte) prowadziło i prowadzi nadal działalność charytatywno - pomocniczą w Domu Rehabilitacyjno-Opiekuńczym dla dzieci z porażeniem mózgowym w Gorlicach.
 Aktualnie w Ośrodku działa 15 młodych ludzi, podzielonych na grupy pracujące w wybranych przez siebie pracowniach (codziennie pracuje 4-5 osób po 2-3 godziny). Nasi uczniowie biorą udział w pracach związanych z Warsztatami Terapii Zajęciowej. Młodzież ZST pomaga dzieciom niepełnosprawnym w różnego typu zajęciach prowadzonych w pracowniach:

1. stolarskiej - chłopcy pomagają przy wykonywaniu karmników, kwietników i in. pracach stolarskich;
2. wikliniarskiej - młodzież pracuje przy wykonywaniu stroików, kompozycji kwiatowych, ozdób choinkowych, itp.;
3. kulinarnej - dziewczęta pomagają dzieciom niepełnosprawnym przygotowywać posiłki;
4. malarskiej i plastycznej - młodzież wraz z dziećmi niepełnosprawnymi przygotowuje różne prace, które są wystawiane na licytacjach podczas Dni Gorlic, jak i na lokalnych festynach parafialnych.

 Ponadto młodzież naszej szkoły pomaga w życiu codziennym Ośrodka - opiekuje się młodszymi dziećmi, bawi się z nimi, uczy ich piosenek, czyta im książki - tym samym włącza się do ogólnopolskiej akcji "Cała Polska czyta dzieciom".
 Praca z dziećmi niepełnosprawnymi wymaga wielkiego zaangażowania i poświęcenia, jednak uczniowie naszej szkoły bardzo chętnie dzielą się swoim wolnym czasem z rówieśnikami i chcą im pomagać. Ta działalność właściwie kształtuje ich osobowość i umiejętność akceptacji ludzi niepełnosprawnych. Uczy tolerancji "inności", współczucia i chrześcijańskiej miłości bliźniego. Dla dzieci niepełnosprawnych, jak i ich rodziców jest wielką radością, że nie zostali sami ze swoimi problemami. Rodzice mają świadomość, że ich pociechy są otoczone życzliwymi młodymi ludźmi, którzy im pomagają i akceptują ich.
 Praca w Ośrodku układa się dobrze. Nasi uczniowie bardzo szybko znaleźli wspólny język z dziećmi i co ważne z pracownikami Domu. Ich pomoc została z radością przyjęta, chociaż na początku z obawą, czy poradzą sobie z trudnymi obowiązkami codziennego życia Ośrodka. Jednak zapał i oddanie młodzieży sprawiły, że w naturalny sposób problem przestał istnieć.